Το φαινόμενο του κόκκινου χαλί
Έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί τα πιο διάσημα γκαλά και μεγάλες εκδηλώσεις δεν μπορούν να κάνουν χωρίς ένα όμορφο, κόκκινοχαλί υποδοχής? Γάμοι σύγχρονων μοναρχών, η τελετή των Όσκαρ, το γκαλά της Χρυσής Σφαίρας, οι σημαντικότερες πρεμιέρες, συνέδρια TED, η επίσημη υποδοχή ξένων πολιτικών καλεσμένων που φεύγουν από τα αεροπλάνα... Όλα αυτά τα γεγονότα γίνονται με τη συνοδεία κόκκινου χαλιού και φαίνεται ότι η αφαίρεση ή η αντικατάστασή του με άλλο χρώμα θα ισοδυναμούσε με μείωση της σημασίας της συνάντησης. Θα ήταν σαν να αφαιρείτε μερικά αστέρια Michalin από εστιατόρια που βραβεύονται ετησίως ή να πηγαίνετε σε ένα μπαλινέζικο SPA 5 αστέρων κατά την ανακαίνιση του ξενοδοχείου, το οποίο περιλαμβάνει επίσης μια ζώνη χαλάρωσης. Είναι δύσκολο να πετύχεις ένα θεαματικό αποτέλεσμα μιας εκδήλωσης χωρίς αυτό το κόκκινο χαρακτηριστικό, πάνω στο οποίο πατούν οι πιο διακεκριμένοι VIP.
Το κόκκινο χαλί είναι συνώνυμο της θέσης, του στυλ και του πλούτου
Το κόκκινο χαλί προκαλεί λάμψη και λάμψη. Ξεχωρίζει τους «κοινούς θνητούς» από αστέρες του κινηματογράφου, ανθρώπους με επιρροή, διάσημους πολιτικούς και βασιλικές οικογένειες. Είναι ένα αχώριστο σύμβολο και μια σημαντική εισαγωγή σε γεγονότα που αντηχούν σε όλο τον κόσμο. Γιατί κόκκινο και όχι π.χ γκρι χαλί? Μήπως επειδή η κόκκινη βαφή είναι από τις πιο δύσκολες και ακριβές στην αγορά; Για να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, πρέπει να σκάψουμε λίγο βαθύτερα στην ιστορία.
Η ιστορία του πρώτου κόκκινου χαλιού
Στην παλαιότερη γνωστή ενσάρκωσή του, το κόκκινο χαλί δεν προοριζόταν για απλούς ανθρώπους, αλλά μόνο για θεούς. Το περπάτημα στο κόκκινο χαλί ήταν συνώνυμο της προσβολής των θεών και του θανάτου του τολμηρού. Ο δρόμος των σκούρων κόκκινων ταπετσαριών εντοπίστηκε στην αρχαία Ελλάδα, στην τέχνη του Αισχύλου Αγαμέμνονα. Καθώς η εκδικητική σύζυγος του βασιλιά Κλυταιμνήστρα ετοιμάζεται να υποδεχτεί τον σύζυγό της θριαμβευτικά από τον Τρωικό πόλεμο, μετά τον οποίο σχεδιάζει να τον σκοτώσει, διαβάζουμε:
«…αλλά μην πατήσεις το πόδι σου στη γη, Κύριε, νικητή του Ιλίου. Οι υπηρέτες [...] σκεπάζουν το έδαφος μπροστά στον αφέντη με ένα χαλί. Είθε ο δρόμος μπροστά να είναι μωβ…".
Στο σπίτι, ο Αγαμέμνονας αντιμετωπίζει τον θάνατο στα χέρια της γυναίκας του, παρόλο που εκείνη τον χαιρετίζει με λόγια γεμάτα αφοσίωση. Λίγη ώρα αργότερα, τον προσκαλεί να κάνει μια τελετουργική είσοδο στο κόκκινο χαλί. Ο χάρακας μπαίνει στο σπίτι μετά από αυτό και το κόκκινο είναι σύμβολο αίματος. Ο Αγαμέμνονας ακολουθεί έναν συμβολικό δρόμο γεμάτο αίματα που οδηγεί στο θάνατο.
Αν και διστάζει να ακολουθήσει το «βυσσινί μονοπάτι» που του έχει οριστεί επειδή είναι «θνητός, άνθρωπος» και όχι θεός, το κάνει και πεθαίνει αμέσως μετά από τα χέρια της δόλιας γυναίκας του. Επομένως, αυτός που καταφέρνει να περπατήσει στο κόκκινο χαλί χωρίς να είναι θανατηφόρος, ανυψώνεται στον βαθμό του θεού.
Το κόκκινο χαλί και οι διασυνδέσεις του με τον κινηματογράφο
«Είναι ενδιαφέρον ότι το κόκκινο χαλί έχει γίνει συνώνυμο με τους αστέρες του κινηματογράφου, οι οποίοι κατά μία έννοια έχουν γίνει οι σημερινοί βασιλιάδες», λέει ο Sonnet Stanfill, ανώτερος επιμελητής στο Μουσείο Victoria & Albert, σε συνέντευξή του στο BBC Culture. Το κόκκινο χαλί βρίσκεται στο επίκεντρο της σύγχρονης εμπειρίας των Όσκαρ και βασικό στοιχείο των σημερινών τελετών απονομής βραβείων. Υπάρχει μια ορισμένη συνέργεια με το κόκκινο χαλί, το οποίο παραδοσιακά υποδέχεται μέλη της βασιλικής οικογένειας και τώρα καλωσορίζει τις βασιλικές ταινίες.
Μόλις τη δεκαετία του 1922 το κόκκινο χαλί και το Χόλιγουντ έγιναν συνώνυμα. Το 1961, ένα μακρύ κατακόκκινο χαλί στρώθηκε μπροστά από το Αιγυπτιακό Θέατρο για την πρεμιέρα του Ρομπέν των Δασών στο Χόλιγουντ, με πρωταγωνιστή τον Ντάγκλας Φέρμπανκς. Στη συνέχεια, το 1964, το κόκκινο χαλί αποκαλύφθηκε στα Βραβεία Όσκαρ στο Santa Monica Civic Auditorium. Λίγα χρόνια αργότερα, οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς της τελετής αποφάσισαν να κινηματογραφήσουν έξω από την αίθουσα, δείχνοντας τους αφιχθέντες καλεσμένους να αποβιβάζονται από λιμουζίνες. Από εκείνη τη στιγμή, το XNUMX, το κόκκινο χαλί έγινε ένα διεθνώς αναγνωρισμένο κομβικό σημείο για ηθοποιούς και ηθοποιούς να κάνουν μεγάλη είσοδο και να παρουσιαστούν στα Βραβεία Όσκαρ.
Με τη σειρά της, η δεκαετία του 1990 σηματοδότησε την αρχή μιας εξαιρετικά ισχυρής σχέσης μεταξύ του κόκκινου χαλί και της μόδας. Τα ρούχα που φορούν οι σταρ περνούν στην ιστορία και είναι συχνά μοναδικές στιγμές τολμηρής επίδειξης υπερηφάνειας, αυτοπεποίθησης, υπερβολής, πρόκλησης και ατομικότητας. Είναι επίσης μια εισαγωγή σε έναν άλλο κόσμο και η αρχή μιας καριέρας.
Σχέδιο και πνευματικά δικαιώματα, ΧΑΛΙΑ & ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ Magdalena Świerlikowska
